Screenshot
Το ποδόσφαιρο γυναικών συνεχίζει να αναπτύσσεται με γρήγορους ρυθμούς σε παγκόσμιο επίπεδο, όμως πίσω από την αγωνιστική άνοδο και την αυξανόμενη προβολή, ένα σοβαρό δομικό πρόβλημα απειλεί την υγεία και την εξέλιξη των παικτριών.
Σύμφωνα με νέα έκθεση της FIFPRO για την παρακολούθηση του αγωνιστικού φόρτου εργασίας, οι γυναίκες ποδοσφαιρίστριες βιώνουν δύο ακραίες και εξίσου επικίνδυνες καταστάσεις: την υπερφόρτωση στην κορυφή και την υποφόρτωση στη βάση.
Υπερβολικά πολλά παιχνίδια
Στην κορυφή της ποδοσφαιρικής πυραμίδας, οι διεθνείς αστέρες καλούνται να διαχειριστούν εξαντλητικά προγράμματα, με συνεχείς αγώνες για συλλόγους και εθνικές ομάδες, συχνά χωρίς τον απαραίτητο χρόνο αποκατάστασης. Οι αυξημένες διοργανώσεις, τα ταξίδια και οι εμπορικές υποχρεώσεις επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο το ήδη φορτωμένο καλεντάρι.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Αϊτάνα Μπονματί. Η μέσος της Μπαρτσελόνα κατέγραψε 60 συμμετοχές την περασμένη σεζόν, συμβάλλοντας στην κατάκτηση του νταμπλ στην Ισπανία, στη συμμετοχή στον τελικό του Champions League και στην πορεία της Ισπανίας μέχρι τον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος.
Λίγους μήνες αργότερα, η 27χρονη υπέστη σοβαρό τραυματισμό, που αναμένεται να την κρατήσει εκτός αγωνιστικής δράσης για περίπου πέντε μήνες.
Όπως τονίζει η FIFPRO, ακόμη και οι κορυφαίες παίκτριες δεν απολαμβάνουν συνθήκες αντίστοιχες με εκείνες των ανδρών συναδέλφων τους, όπως ναυλωμένες πτήσεις, εξειδικευμένο προσωπικό αποκατάστασης και ολοκληρωμένες υποδομές.
Πολύ λίγοι αγώνες
Στον αντίποδα, η έκθεση αναδεικνύει το λιγότερο προβεβλημένο αλλά εξίσου σοβαρό πρόβλημα της υποφόρτωσης. Σε αρκετά εγχώρια πρωταθλήματα, οι παίκτριες αγωνίζονται σε υπερβολικά λίγους αγώνες μέσα στη σεζόν, γεγονός που επηρεάζει αρνητικά τόσο τη φυσική τους κατάσταση όσο και την αγωνιστική τους εξέλιξη.
Στη Γερμανία και τη Γαλλία, για παράδειγμα, ο μέσος όρος συμμετοχών δεν ξεπερνά τους 14 αγώνες σε όλες τις διοργανώσεις, δηλαδή περίπου ενάμιση παιχνίδι τον μήνα. Σύμφωνα με μελέτες που επικαλείται η FIFPRO, παίκτριες που αγωνίζονται σε λιγότερους από 25 αγώνες ανά σεζόν εμφανίζουν αυξημένο κίνδυνο για συγκεκριμένους τύπους τραυματισμών.
Ανισότητες ακόμη και μέσα στα κορυφαία πρωταθλήματα
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στις ανισότητες εντός των ίδιων των πρωταθλημάτων. Στην Αγγλία, η έρευνα έδειξε ότι μια παίκτρια της πρώτης ομάδας της Άρσεναλ είχε χρόνο συμμετοχής ισοδύναμο με 13 περισσότερους πλήρεις αγώνες σε σχέση με παίκτρια της Κρίσταλ Πάλας της δεύτερης κατηγορίας.
Η έλλειψη σταθερού και ποιοτικού αγωνιστικού χρόνου δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο: οι παίκτριες δεν αποκτούν επαρκή αγωνιστική ετοιμότητα, χάνουν ευκαιρίες κλήσης στις εθνικές ομάδες και μένουν πίσω στην αναπτυξιακή διαδικασία.
Η ανάγκη για δομικές αλλαγές
Στελέχη της FIFPRO και εν ενεργεία διεθνείς παίκτριες τονίζουν ότι ο ρυθμός αύξησης των αγωνιστικών υποχρεώσεων είναι ταχύτερος από την ανάπτυξη των μηχανισμών προστασίας. Η έλλειψη επενδύσεων σε αποκατάσταση, ταξιδιωτικές συνθήκες, ιατρική υποστήριξη και ψυχική υγεία εντείνει το πρόβλημα.
Το συμπέρασμα της έκθεσης είναι σαφές: η βιώσιμη ανάπτυξη του γυναικείου ποδοσφαίρου δεν μπορεί να βασιστεί μόνο στην αύξηση των διοργανώσεων και της προβολής. Απαιτείται καλύτερος προγραμματισμός, ισορροπημένος αγωνιστικός φόρτος και ουσιαστική επένδυση στις παίκτριες, ώστε το άθλημα να συνεχίσει να αναπτύσσεται χωρίς να θυσιάζει την υγεία και το μέλλον τους.
About the Author
