Ήταν 4 Δεκεμβρίου 2011 όταν από τη Βραζιλία και από το νοσοκομείο Άλμπερτ Αϊνστάιν μας ήρθαν τα δυσάρεστα νέα. Τότε ήταν που μάθαμε ότι ο Γιατρός του ποδοσφαίρου ή αλλιώς Σώκρατες, «έφυγε» μόλις στα 57 του.
Για πολλούς, ένας θρύλος της Βραζιλίας τη δεκαετία του 80′ που δεν έλαμψε πολύ στην Ευρώπη. Όχι επειδή δεν μπορούσε, επειδή δεν ήθελε. Ότι πέτυχε ήταν κυρίως στην πατρίδα του, την οποία μέχρι και το τέλος της ζωής του, ο Σώκρατες αγαπούσε. Υπηρέτησε την εθνική του από το 1979-1986 για 60 εμφανίσεις, κατακτώντας ένα Κόπα Αμέρικα.
Μάλιστα ήταν μέσα στους 100 καλύτερους παίκτες της FIFA του 20ου αιώνα, στη θέση 61. Αγωνίστηκε για τις Μποταφόγκο, Κορίνθιανς, Φλαμένγκο και Σάντος, ενώ είχε ένα σύντομο πέρασμα και από τη Φιορεντίνα. Μάλιστα το 2004 είχε μια δωδεκάλεπτη συμμετοχή με την Γκάρθον Τάουν, όπου υπέγραψε για ένα μήνα ως προπονητής-παίκτης.
Εκτός από το ποδόσφαιρο, είχε μια ακόμη πολύ μεγάλη αγάπη. Αυτή ήταν το αλκοόλ σε συνδυασμό με το τσιγάρο, κάτι το οποίο τον ακολουθούσε χωρίς να τον αφήσει από τότε που έπαιζε ποδόσφαιρο. Το 2011 πέρασε πολλές μέρες στο νοσοκομείο και είχε μεταφερθεί συνολικά από το καλοκαίρι και έπειτα τρεις φορές. Η τελευταία ήταν και η μοιραία. Ξημερώματα 4 Δεκεμβρίου 2011 ο Σώκρατες «έφυγε» με τους γιατρούς να κάνουν λόγο για γαστρεντερική αιμορραγία λόγω του ποτού και του τσιγάρου.
Γιατί Σώκρατες και πως προέκυψε το παρατσούκλι «Γιατρός»;
Ο Σόκρατες Μπραζιλέϊρο Σαμπάϊο ντε Σόουζα Βιέϊρα ντε Ολιβέϊρα όπως είναι κανονικά το όνομα του, γεννήθηκε 19 Φεβρουαρίου 1954. Ο πατέρας του τότε δούλευε ως δημόσιος υπάλληλος και είχε μια αγάπη στα κλασσικά γράμματα. Την περίοδο που γεννήθηκε ο Σώκρατες, διάβαζε την Πολιτεία του Πλάτωνα και γενικότερα είχε μια ιδιαίτερη συμπάθεια στην αρχαία Ελλάδα. Έτσι και του έδωσε αυτό το όνομα, ενώ τα άλλα δύο αδέλφια του ονομάστηκαν Σωσθένης και Σοφοκλής.
Το παρατσούκλι «Γιατρός» του δόθηκε λόγω ότι ένα χρόνο πριν γίνει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, έκανε πραγματικότητα το όνειρο του. Έκανε την εγγραφή του στο Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Σάο Πάολο και ενώ ήταν επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, παράλληλα ήταν και στο πανεπιστήμιο όπου το ολοκλήρωσε.
Μια ακόμη ιστορία για τον ίδιο, είναι ο λόγος της μεταγραφής του στην Κορινθιανς. Η ομάδα αυτή ήταν πιο κοντά στην αριστερή πολιτική πεποίθηση του, ενώ εφάρμοζε τη λεγόμενη κορινθιακή δημοκρατία, καθώς ποδοσφαιριστές είχαν λόγο στα αγωνιστικά και διοικητικά θέματα της ομάδας. Εκείνη την περίοδο, η Βραζιλία ήταν κάτω από στρατιωτικό καθεστώς.
About the Author
