Βαλβέρδε: «Θα δω τον τελικό σαν οπαδός – Το μήνυμα μου προς τον Μεντιλίμπαρ»

Στο ιστορικό επίτευγμα των Πειραιωτών αλλά και στον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ αναφέρθηκε ο πρώην προπονητής της ομάδας σε συνέντευξη του.


Αυτά που είχε να πει ο Βαλδέρβε ήταν τα εξής:

«Το μοναδικό μήνυμα που θα μπορούσα να τους στείλω είναι ότι είμαι ένας από αυτούς. Υπάρχουν πράγματα που όταν πας σε μία ομάδα δεν μπορείς να φανταστείς ότι μπορούν να συμβούν. Όταν ήρθα στην Ελλάδα δεν μπορούσα να ξέρω ότι θα συμβούν όλα αυτά. Και εκεί ήταν όλα παράξενα για μένα. Από τη στιγμή που πήρα την απόφαση ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα περνούσα τρία χρόνια εκεί. Ότι θα ζούσα αυτήν την τρομερή εμπειρία. Τόσο απίστευτη για μένα, τόσο για μένα όσο και για την οικογένειά μου και μοιραστώ αυτά τα χρόνια με κόσμο που δεν με έκανε να νιώσω ξένος. Γιατί ήμουν ένας ξένος που πήγαινα εκεί για να ψάξω για δουλειά, για να έχω δουλειά και ώστε να εργαστώ στην Ελλάδα και να δω πώς με αντιμετώπιζαν οι άνθρωποι, πώς με αναγνώριζαν, όχι μόνο οι οπαδοί του Ολυμπιακού αλλά και των άλλων ομάδων και τη γενναιοδωρία που είχαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι μαζί μου. Αυτή η σχέση θα είναι πάντα εκεί.

Ο σύλλογος είναι ένα σύνολο. Από τους ανθρώπους, από τον πρόεδρο που σε βοηθάει και σε σπρώχνει να είσαι εκεί, από τον κόσμο που δουλεύει για την ομάδα κάθε μέρα και τους βλέπεις ότι είναι πρόθυμοι να σε βοηθήσουν να νικήσεις τα παιχνίδια. Και βέβαια οι καταπληκτικοί οπαδοί που έχει ο Ολυμπιακός και σε ενθαρρύνουν κάθε δευτερόλεπτο στο Καραϊσκάκης. Που πας στην Αυστραλία και είναι εκεί και δεν ξέρεις πώς βρέθηκαν εκεί. Πας στη Γερμανία και είναι το ίδιο. Ο Ολυμπιακός είναι ένας τρόπος να βλέπεις τα πράγματα. Είναι τα συναισθήματα του κόσμου και αυτά τα συναισθήματα τα κουβαλάς μαζί σου. Στο τέλος καταλαβαίνεις ότι αυτό σημαίνει πολλά για πολλούς ανθρώπους.

Θυμάμαι τον κόσμο που ερχόταν όταν σταματούσε το πούλμαν. Όταν πηγαίναμε να παίξουμε στον Βόλο ή στον Παναιτωλικό. Πηγαίναμε παντού και οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού ήταν παντού! Ή στην Αθήνα όταν πηγαίναμε να παίξουμε ντέρμπι. Απίθανες εικόνες. Έχω αναμνήσεις από απίστευτες καταστάσεις. Επίσης η γενναιοδωρία του κόσμου απέναντί μου ήταν απίστευτη. Θυμάμαι μία ιστορία όταν πήγαμε διακοπές με την οικογένειά μου στον Μυστρά για να δούμε τη Μονεμβασία, τη Σπάρτη και τον Μυστρά. Παρκάραμε το αυτοκίνητο στο ξενοδοχείο και την επόμενη μέρα που φύγαμε είχαν ζωγραφίσει στον δρόμο: ‘Ευχαριστούμε Ερνέστο για όλα όσα μας έδωσες!’ Οι οπαδοί του Ολυμπιακού ζωγράφισαν ένα γκράφιτι, που συνήθως σε πάνε φυλακή για αυτό. Εκεί ήταν το γκράφιτι, μπροστά στο αυτοκίνητό μου και εγώ και η οικογένειά μου είχε ‘παραισθήσεις’. Ρώτησαν τι είναι αυτό; Τους εξηγούσα ότι εδώ έτσι είναι τα πράγματα. Το ίδιο και όταν χανόμουν σε οποιοδήποτε μέρος. Σε ένα νησί. Στη Μήλο. Και φτάνεις σε ένα εστιατόριο και μία κυρία, παρόλο ήταν ΑΕΚ, σε καλεί να φας. Όχι εγώ θέλω να πληρώσω. Όχι, όχι, εμείς σε καλούμε, σε παρακαλώ. Υπήρχε κάτι ιδιαίτερο που ένιωσα εκεί και ο κόσμος το ένιωσε μαζί μου.

Με τον Μεντιλίμπαρ παίξαμε μαζί πριν από περίπου 40 χρόνια. Ήμασταν συμπαίκτες. Πλέον είμαστε συνάδελφοι προπονητές και έχουμε αντιμετωπίσει πολλές φορές ο ένας τον άλλον με διαφορετικές ομάδες. Γνωριζόμαστε καλά. Ήξερα πολύ καλά ότι θα ταίριαζε πολύ στον Ολυμπιακό από τον τρόπο που βλέπει το ποδόσφαιρο γιατί είναι ένας εργατικός προπονητής. Σκληρός επίσης. Του αρέσει το επιθετικό ποδόσφαιρο και με πίεση ψηλά. Ξέρει ότι αυτό θα δουλέψει. Και είμαι πολύ χαρούμενος για αυτόν γιατί το αξίζει. Γιατί ζει αυτά που εγώ είχα ζήσει τότε και το απολαμβάνει. Και το να πηγαίνει στον Ολυμπιακό και να το απολαμβάνει σημαίνει πολλά. Είναι μία μεγάλη εμπειρία. Όπως συνηθίζω να λέω οι Βάσκοι προπονητές έχουν κάτι διαφορετικό. Υποθέτω ότι έχουμε κάτι. Υπάρχουν πολλοί στη Premier που είναι πετυχημένοι και στην Ευρώπη. Είναι σίγουρο επίσης ότι υπάρχουν Βάσκοι παίκτες που θα γίνουν προπονητές. Και ναι, δεν ξέρω, ίσως λειτουργεί πολύ καλά (αυτό). Εμείς ταιριάζουμε πολύ καλά στον Ολυμπιακό. Ίσως είναι αυτό. Αλλά λειτουργεί. Τους προπονητές τους κάνουν καλούς τα αποτελέσματα. Και εάν τα αποτελέσματα είναι καλά… Γιατί όλοι κυνηγάμε το ίδιο πράγμα και μερικές φορές είναι πολύ δύσκολο. Υπάρχουν καλοί προπονητές που δεν τους βοηθούν τα αποτελέσματα. Έχει συμβεί σε μένα, στον Μεντιλίμπαρ και σε όλους μας. Έχει να κάνει με τη στιγμή. Επίσης με το να ξέρεις που βρίσκεσαι. Σε ποια ομάδα δουλεύεις. Και σίγουρα χρειάζεσαι και λίγη τύχη που πάντα πρέπει να την αναζητάμε. Με άλλα λόγια δεν σου χαρίζεται, πρέπει να την αναζητάς.

Αν έπρεπε να διαλέξω μόνο ένα παιχνίδι ως αγαπημένο μου στον Ολυμπιακό θα επέλεγα τον τελικό κυπέλλου με την ΑΕΚ το 2009 που κερδίσαμε μετά από 30+ πέναλτι. Ήταν κάτι απίστευτο. Ήταν ένα απίθανο παιχνίδι. Ένα παιχνίδι που δεν τελείωνε ποτέ. Εάν πρέπει να θυμηθώ μία σεζόν θα έλεγα την τελευταία. Επειδή ακριβώς κάναμε μία τρομερή χρονιά. Η ομάδα έπαιζε πολύ καλά. Είχαμε εκπληκτικούς παίκτες, όπως οι Τοροσίδης, Μέλμπεργκ, Ιμπαγάσα, Ορμπάιθ, Μαρκάνο και Χολέμπας. Είχαμε μία ομαδάρα. Ο Μακούν, ο Μιραλάς… Είχαμε μία τρομερή ομάδα και παίζαμε πολύ καλά. Κερδίσαμε το Πρωτάθλημα».