Μουντιάλ 1990: Η Δ. Γερμανία και το Μουντιάλ των πέναλτι.

Γερμανία

Η Δυτική Γερμανία κατόρθωσε να νικήσει ένα από τα «χειρότερα» Μουντιάλ, παίρνοντας εκδίκηση για τον τελικό του 86′ και παίζοντας ωραία μπάλα.

Το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990, στην Ιταλία, θεωρείται από αρκετούς το «χειρότερο Μουντιάλ της ιστορίας», καθώς είδαμε κυρίως αμυντικό ποδόσφαιρο και πέναλτι, στον βαθμό που είχε τον μικρότερο μέσο όρο γκολ ανά αγώνα με 2.21. Ωστόσο, δεν έλειψαν τα δράματα, οι αποκλεισμοί, τα ρεκόρ και φυσικά, ο μεγάλος τελικός ανάμεσα στην Δυτική Γερμανία και την Αργεντινή του Μαραντόνα, ως μία επανάληψη του τελικού το 1986 στο Μεξικό, με τους ρόλους να αντιστρέφονται. Η Δ. Γερμανία του Μπεκενμπάουερ κατέκτησε το 3ο Παγκόσμιο της Ιστορίας της, ισοφαρίζοντας την Βραζιλία και την Ιταλία και μέχρι σήμερα στην Γερμανία, αυτό που ο υπόλοιπος κόσμος χαρακτηρίζει «βαρετό Μουντιάλ», για αυτούς είναι μια τεράστια επιτυχία για τον Ματέους και την παρέα του καθώς και μία εκδίκηση για τον τελικό του 1986.

Η πορεία προς τον τελικό

Οι Γερμανοί κατόρθωσαν να παραμείνουν αήττητοι σε όλη την διάρκεια του τουρνουά, με μία ισοπαλία στους ομίλους, κόντρα στην Κολομβία και νίκες έως τον ημιτελικό που προκρίθηκαν από την Αγγλία στα πέναλτι. Η ομάδα του Μεκενμπάουερ κληρώθηκε στον όμιλο με την Κολομβία, την Γιουγκοσλαβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τερμάτισε πρώτη, σκοράροντας 10 γκολ, τα περισσότερα στην φάση των ομίλων. Οι Γερμανοί ξεκίνησαν με μία εμφατική νίκη με 4-1 εις βάρος της Γιουγκοσλαβίας με τον αρχηγό, Λόταρ Ματέους να σκοράρει δύο φορές, ενώ στο δεύτερο παιχνίδι, συνέτριψαν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα με 5-1. Όλα τα αστέρια της Γερμανίας έλαμψαν σε αυτό το παιχνίδι, από τον Φέλερ και τον Κλίνσμαν στην επίθεση, μέχρι και τους αμυντικούς Μπρέμε και Ρόιτερ. Στο τελευταίο παιχνίδι, οι Γερμανοί αντιμετώπισαν την Κολομβία των Χιγκίτα και Βαλντεράμα με το σκορ να λήγει 1-1 και τις δύο ομάδες να προκρίνονται, οι Γερμανοί στην κορυφή και οι Κολομβιανοί ως τρίτοι. Στην φάση των 16 η Δ. Γερμανία αντιμετώπισε την Ολλανδία, σε ένα από τα καλύτερα παιχνίδια του Μουντιάλ, οι Γερμανοί πήραν την νίκη με γκολ των Κλίνσμαν και Μπρέμε, ενώ οι Ολλανδοί μείωσαν με πέναλτι του Κούμαν στο 89’. Ωστόσο, αυτό το ματς θα μένει στην μνήμη του κοινού για την στιγμή που ο Ολλανδός αμυντικός, Φρανκ Ράικαρντ, έφτυσε τον Γερμανό επιθετικό Ρούντι Φέλερ, με τον διαιτητή να δίνει και στους δύο παίκτες κόκκινη κάρτα, εξαιτίας των επίμονων παραπόνων. Οι Γερμανοί πέρασαν στην φάση των 8, όπου και νίκησαν τους Τσεχοσλοβάκους με την βοήθεια ενός πέναλτι του Ματέους στο 26’, ενώ στα ημιτελικά τους περίμεναν οι Άγγλοι. Σε μία επανάληψη της ιστορίας για την Αγγλία, οι Γερμανοί νικάνε και οι Άγγλοι μένουν εκτός τελικού, στα πέναλτι. Στην κανονική διάρκεια το ματς έληξε 1-1 με γκολ των Μπρέμε και Λίνικερ, ωστόσο στα πέναλτι, η κατάρα των Άγγλων χτύπησε τους Στούαρτ Πίερς και Κρις Γουάντλ. Αποτέλεσμα αυτή της αποτυχία των Άγγλων, ήταν και η επική ατάκα του Λίνικερ που έγινε σήμα κατατεθέν των Γερμανών (έστω μέχρι το 2018): «Το ποδόσφαιρο είναι ένα απλό παιχνίδι. 22 άνθρωποι κυνηγάνε μια μπάλα για 90 λεπτά και στο τέλος νικάνε οι Γερμανοί».

Η ρεβάνς του τελικού στο Αζτέκα

Στον τελικό, οι Γερμανοί ήρθαν αντιμέτωποι με την Αργεντινή του Μαραντόνα. Σε αντίθεση με το Μουντιάλ το 1986, η Αργεντινή δεν θα χαρακτηρίζονταν φαβορί και η πορεία της έως τον τελικό δεν ήταν εύκολη. Τερμάτισε 3η στον όμιλό της, ενώ χρειάστηκαν δύο διαδικασίες των πέναλτι για να φτάσει μέχρι τον τελικό, ενώ υπήρχαν και απουσίες, είτε από τραυματισμό, είτε από τιμωρία. Ο τελικός ήταν από μόνος του ιστορικός, καθώς έγινε ο πρώτος, και μόνος έως και σήμερα, τελικός που οι φιναλίστ είναι οι ίδιοι με τον προηγούμενο, ενώ οι Γερμανοί έγιναν η πρώτη ομάδα που φτάνει σε 3 σερί τελικούς (το επανέλαβαν οι Βραζιλιάνοι στα αμέσως επόμενα 3 Μουντιάλ). Η Αργεντινή κλείστηκε στην άμυνα της σε όλο το παιχνίδι, με μία από τις πιο αξιομνημόνευτες στιγμές να γίνεται στο 65’, όταν ο Κλίνσμαν δέχτηκε τάκλιν από τον Πέδρο Μονσόν και ο Αργεντίνος παίκτης τιμωρήθηκε με την πρώτη κόκκινη κάρτα σε τελικό Παγκοσμίου κυπέλλου στην ιστορία της διοργάνωσης. Χρόνια αργότερα, ο Γιούργκεν Κλίνσμαν παραδέχθηκε πως βούτηξε για να αποβληθεί ο αντίπαλός του. Εν τέλει το γκολ που διαχώρισε τις δύο ομάδες ήρθε στο 85’ από ένα αμφισβητούμενο πέναλτι του Σενσίνι πάνω στο Φέλερ. Ο Μπρέμε ήταν εύστοχος από την άσπρη βούλα και οι Γερμανοί έδειχναν να παίρνουν την εκδίκησή τους. Το κερασάκι στην τούρτα ήρθε δύο λεπτά μετά, όταν ο επιθετικός Ντεζότι πήρε κόκκινη για αντιαθλητική συμπεριφορά. Οι Γερμανοί σήκωσαν το 3ο Παγκόσμιο της ιστορίας τους, ενώ οι Αργεντινοί ένιωσαν αδικημένοι από τον διαιτητή και τις αποφάσεις του. Ο Μπεκενμπάουερ έγινε ο δεύτερος άνθρωπος που σηκώνει το Μουντιάλ και ως παίκτης και ως προπονητής, ενώ από εκείνη την στιγμή, και οι δύο ομάδες θα έπρεπε να περιμένουν 24 χρόνια για να βρεθούν σε τελικό ξανά, πάλι αντιμέτωποι και πάλι να νικάνε οι Γερμανοί 1-0.

Το Μουντιάλ του 1990 δεν είναι από τα πιο αξιομνημόνευτα τουρνουά, οι περισσότερες ομάδες δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων και πολλά παιχνίδια κρίθηκαν είτε από πέναλτι στην κανονική διάρκεια (ακόμα και ο τελικός) είτε από την διαδικασία των πέναλτι (και οι δύο ημιτελικοί, πρώτη φορά στην ιστορία). Ωστόσο, όπως συμβαίνει συνήθως, ο νικητής θα το θυμάται για πάντα, οι Γερμανοί κρατάνε το Μουντιάλ αυτό στις μνήμες του, τόσο για τις εμφανίσεις της ομάδας, που ήταν η πιο επιθετική, σκοράροντας συνολικά 15 γκολ, όσο και για τις τεράστιες προσωπικότητες που βοήθησαν να πάρουν την εκδίκησή τους στους Αργεντίνους, όπως ο Κλίνσμαν, ο Μπρέμε και φυσικά ο εμβληματικός αρχηγός τους Ματέους. Φυσικά αυτό επρόκειτο για το τελευταίο Παγκόσμιο της Δ. Γερμανίας, υπό αυτή την μορφή, αλλά αν έπρεπε να κρατήσει κανείς κάτι από αυτό το τουρνουά, είναι η επιβεβαίωση της αντίληψης που έχει ο κόσμος για το πόσο καλή μπορεί να γίνει η Γερμανία και την δίκαιη αναγνώρισή της ως μια σταθερή δύναμη… έως το 2018.