Στέλιος Γιαννακόπουλος: Γεννημένος Πρωταθλητής- Πιστός Στρατιώτης

  • 0
  • 2 views

Ο Στέλιος Γιαννακόπουλος γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου του 1974 στην Αθήνα και αγωνίζονταν στην θέση του μεσοεπιθετικού.

Ξεκίνησε την καριέρα του στον Εθνικό Αστέρα, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του την σεζόν 1992-1993. Γρήγορα καθιερώθηκε στους βασικούς και από την πρώτη του σεζόν κατόρθωσε να πετύχει 6 τέρματα σε 32 συμμετοχές.

Την επόμενη σεζόν, εξαργυρώνοντας και την θετική παρουσία στην ομάδα της Καισαριανής, πήρε μεταγραφή στον Πανηλειακό που αγωνίσθηκε για τρία έτη. Σύντομα τράβηξε το ενδιαφέρον μεγάλων ομάδων της χώρας, λόγω των ποιοτικών εμφανίσεών του με την ομάδα του Πύργου, μάλιστα σε 84 συμμετοχές πέτυχε 26 γκολ.

Στο παιχνίδι της απόκτησης του μπήκαν και οι τρεις μεγάλες ομάδες της χώρας, με την ΑΕΚ στην αρχή να φαίνεται να βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση όσον αφορά την μετακίνησή του ποδοσφαιριστή. Παρόλα αυτά, το καλοκαίρι του 1996 άλλαξαν οι ισορροπίες στο Ελληνικό ποδόσφαιρο, με τον Ντούσαν Μπάγιεβιτς να αποχωρεί από την τεχνική ηγεσία της ΑΕΚ και να υπογράφει στον Ολυμπιακό.

Η διοίκηση του Ολυμπιακό έπεισε τον νεαρό ποδοσφαιριστή και ο δεύτερος φόρεσε τα ερυθρόλευκα τη σεζόν 1996-1997. Mε την ομάδα του Πειραιά ανελίχθηκε ποδοσφαιρικά, αγαπήθηκε από τον κόσμο, ενώ συνδύασε το όνομά του τόσο με εγχώριους θριάμβους, όσο και ευρωπαϊκές διακρίσεις.

Σημείωσε 190 συμμετοχές, πετυχαίνοντας 64 γκολ μέχρι και το 2003 που αγωνίσθηκε για τον Ολυμπιακό. Με την πειραιώτικη ομάδα κατέκτησε για επτά συνεχόμενες χρονιές το πρωτάθλημα, ενώ πανηγύρισε και το κύπελλο της αγωνιστικής περιόδου 1998-1999, κόντρα στον Παναθηναϊκό με 2-0.

Στις 17 Σεπτεμβρίου του 1997, ο Ολυμπιακός συμμετείχε για πρώτη φορά στο νέο φορμάτ του Uefa Champions League και πέτυχε σπουδαία νίκη (1-0) κόντρα στην Πόρτο στο κατάμεστο Ολυμπιακό Στάδιο, με τον Στέλιο Γιαννακόπουλο να σκοράρει με ένα εξαίσιο βολέ από πολύ μακριά κρεμώντας τον τερματοφύλακα.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο βρέθηκε στα προημιτελικά της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης με τον Ολυμπιακό τη σεζόν 1998-1999, χάνοντας την πρόκριση στους "4" στις λεπτομέρειες κόντρα στη Γιουβέντους.

Το 2003 έπειτα από 10 χρόνια καριέρας στην Ελλάδα αποκτήθηκε από την Μπόλτον, με την οποία μάλιστα εκείνη την χρονιά έφτασε και στον τελικό του Λίγκ Καπ Αγγλίας. Στην αγγλική ομάδα αγαπήθηκε όσο λίγοι, μένοντας γνωστός με το προσωνύμιο "Stelios". Αγωνίσθηκε με πάθος και αποφασιστικότητα μέχρι και το 2008, έχοντας απολογισμό 20 γκολ σε 137 συμμετοχές.

Επόμενος σταθμός της καριέρας του υπήρξε η Χαλ, με την οποία αγωνίσθηκε μόλις δύο φορές, παραμένοντας μόλις για ένα εξάμηνο.

Τον Ιανουάριο του 2009 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την Λάρισα διάρκειας 1,5 έτους. Με τα χρώματα των βυσσινί αγωνίσθηκε 19 φορές, βρίσκοντας τον δρόμο προς τα δίχτυα 3 φορές. Η Λάρισα αποτέλεσε τον τελευταίο σταθμό της πλούσιας καριέρας του.

Κεφάλαιο Εθνική ομάδα:

Πραγματοποίησε το ντεμπούτο με την εθνική ομάδα στις 12 Μαρτίου του 1997 στον εκτός έδρας αγώνα κόντρα στην Κύπρο. Με την εθνική αγωνίσθηκε μέχρι το 2008, μετρώντας 12 γκολ σε 77 συμμετοχές. Υπήρξε μέλος της ομάδας τόσο το 2004, αλλά και στο Euro του 2008 στα γήπεδα της Αυστρίας και Ελβετίας.

Μεγάλη ήταν η συνεισφορά του στην προκριματική φάση για το Euro 2004, πετυχαίνοντας ένα γκολ ύψιστης σημασίας κόντρα στην Ισπανία εκτός έδρας στη Σαραγόσα στη σπουδαία νίκη με 0-1, που ουσιαστικά εξασφάλισε την πρόκριση του εθνικού μας συγκροτήματος στα γήπεδα της Πορτογαλίας.

Στο έπος του 2004 αγωνίσθηκε κυρίως στο αριστερό άκρο της επίθεσης ως βασικός στο δεύτερο παιχνίδι των ομίλων κόντρα στην Ισπανία, το οποίο έληξε ισόπαλο με 1-1. Αισθητή έκανε την παρουσία του και στους ημιτελικούς ενάντια στην Τσεχία, στην παράταση αγωνιζόμενος αυτή την φορά δεξιά σε διάταξη 5-4-1. Λίγο έλειψε μάλιστα και να σκοράρει όταν το σουτ που επιχείρησε εξουδετερώθηκε από τον Τσεχ.

Πανηγύρισε το σημαντικότερο-υψηλότερου επιπέδου Πρωτάθλημα που έχει σηκώσει Έλληνας ποδοσφαιριστής. Στον ουρανό του Ντα Λουζ στις 4 Ιουλίου του 2004, όταν η εθνική ομάδα ξεπέρασε για δεύτερη φορά το εμπόδιο της Πορτογαλίας με 1-0 χάρη σε γκολ του Άγγελου Χαριστέα. Μία Πορτογαλία αστέρων, των Φίγκο, Ντέκο, Παουλέτα και φυσικά του νεαρού τότε Κριστιάνο Ρονάλντο.